Vlaamse opera haalt 91.700 euro op tijdens prestigieuze veiling.

Tijdens een fundraisinggala en een prestigieuze veiling in de Vlaamse Opera Gent afgelopen dinsdagavond werd een bedrag van maar liefst 91.700 euro gehaald. Met het geld investeert de Vlaamse Opera in een bijzondere viool van Jean-Baptiste Vuillaume die gebruikt zal worden door de concertmeesters van het Symfonisch Orkest. Vlaams minister-president Kris Peeters was één van de meer dan 250 aanwezigen op het gala, dat georganiseerd werd in samenwerking met de Vrienden van de Vlaamse Opera en dat in het teken stond van Madama Butterfly, de opera die dezer dagen op de affiche staat bij de Vlaamse Opera.

Na een diner in de salons werd er op het podium een bijzondere veiling gehouden onder leiding van de New Yorkse veilingmeester Nicolas Lowry, van het befaamde Swann Auction Gallery. Onder de hamer gingen rekwisieten en kostuums uit voorbije producties. Onder de blikvangers waren er de juwelen uit Semele, de Archipenko sculptuur uit Die Lustige Witwe en de kimono van Madama Butterfly. Daarnaast werden er drie kunstwerken geveild van grafisch vormgever Andrej Babenko. De kunstwerken zijn originele afficheontwerpen voor de producties Madama Butterfly, Don Carlos en Jevgeni Onegin. Topstuk bleek het werk Jevgeni Onegin dat onder de hamer ging voor 1.900 euro.

Met het totaalbedrag koopt de Vlaamse Opera een originele Vuillaume viool aan uit 1845. De viool waarvoor de Vlaamse Opera koos is een karakteristiek en zeer goed bewaard exemplaar uit de topperiode van Vuillaume. Het instrument draagt het nummer 1682 en het originele label. De viool zal gebruikt worden door de concertmeesters van het Symfonisch Orkest van de Vlaamse Opera. Op die manier zal de viool bijdragen tot een mooier klankgeluid van het Symfonisch Orkest en het orkest naar een nog hoger niveau tillen. Dankzij de inzet van de mecenassen en de Vrienden van de Vlaamse Opera kan straks iedereen meegenieten van de stralende klank van dit unieke instrument. Jean Baptiste Vuillaume (Mirecourt 1789 – Parijs 1875) leerde de kunst van de vioolbouw in het atelier van zijn vader in Mirecourt/Frankrijk. Hij verhuisde naar Parijs waar hij na enkele jaren als leerjongen gewerkt te hebben, zijn eigen workshop opende. Vandaag spelen grote vioolvirtuozen zoals Isaac Stern, Arthur Grumiaux en Hilary Hahn op een instrument van zijn hand.

Op weg naar Woodbury

Toen de Duitse componist Hanns Eisler op de vlucht voor het nazisme in 1941 in Connecticut verbleef, componeerde hij een aantal kinderliedjes voor een meisjeskoor in Woodbury. Of de liedjes ooit daadwerkelijk door een kinderkoor werden uitgevoerd, is niet bekend. Ze zouden te moeilijk zijn voor jonge stemmen. Tot nu. De 45 kinderen van het Kinderkoor van de Vlaamse Opera bewijzen het tegendeel met deze krachttoer.

Deze wintermaanden brengt het Kinderkoor van de Vlaamse Opera een bijzonder concert voor jong en oud met de Woodbury liederen van Hanns Eisler. Liedjes over huisdieren, moeders met een houten been, over vierentwintig kleermakers die jagen op een slak of fijne slaapliedjes. Liedjes vol absurde humor, dubbele bodems en altijd met een beetje wijsheid in de staart. Het resultaat is een groteske imitatie van de cliché’s uit de wereld van volwassenen. Regisseur Hendrik Van Eycken brengt de liedjes tot leven, waarbij de kinderen zichzelf begeleiden op instrumenten. Wie bovendien naar de voorstelling op 6 december komt in Antwerpen, mag een verrassing van de Sint verwachten.

Het Kinderkoor van de Vlaamse Opera bestaat uit 45 gedreven jonge tot zeer jonge artiesten, die een rijke en levendige klank produceren. Het Kinderkoor werd 18 jaar geleden opgericht door toenmalig koorleider Simon Halsey en kon algauw prat gaan op een goede reputatie vanwege de gedisciplineerde en professionele vertolkingen. Die reputatie is alleen maar gegroeid.

Het Kinderkoor wordt voornamelijk ingeschakeld in operaproducties maar werkt ook mee aan uitvoeringen van symfonische werken. In 2002 creëerde het kinderkoor Liefde en bloed KT, een cantate van Andrew Wise. Vanaf 2005 legt het kinderkoor zich eveneens toe op a capella zang en verzorgde zo een reeks concerten met muziek van Vlaamse meesters. In diezelfde periode zong het kinderkoor samen met het Vlaams Radio Koor het Recordare van Kurt Weill. Dit seizoen treedt het Kinderkoor nog op met het Brussels Philharmonic (filmmuziek van John Williams), het Nationaal Orkest van België (Gustav Mahler/Symfonie nr. 3) en deFilharmonie (Leonard Bernstein/Kaddish). Het kinderkoor wordt voorbereid en staat onder leiding van Hendrik Derolez.

PREMIERE GENT | 8 november
PREMIERE ANTWERPEN | 6 december
MUZIKALE LEIDING | Hendrik Derolez
REGIE | Hendrik van Eycken
www.vlaamseopera.be

Madama Butterfly is eindelijk terug in de Vlaamse Opera

De Vlaamse Opera rondt stilaan haar legendarische Puccini cyclus af. Later deze maand is er nog de concertante uitvoering van Le Villi maar eerst is er de herneming van de geraffineerde Robert Carsen productie van Madama Butterfly. Deze succes- productie van Robert Carsen laat niemand onberoerd. Madama Butterfly is de geschikte opera voor diegenen die voor het eerst willen proeven van het genre.

Tijdens een dienstreis doet de Amerikaanse luitenant B.F. Pinkerton de haven van Nagasaki aan. De huwelijksmakelaar Goro heeft voor hem een huwelijk geregeld met de jonge geisha Cio-Cio San, dochter van een samoerai die harakiri pleegde. De Amerikaanse consul Sharpless probeert Pinkerton ervan te overtuigen om van het huwelijk af te zien, maar die zet zijn plannen door. Door het huwelijk wordt Cio-Cio San door haar oom, de Bonze, verstoten uit haar familie. Jaren na hun enige huwelijksnacht gaan voorbij. Als Pinkerton terugkeert naar Nagasaki wordt Cio-Cio San - die intussen een zoon heeft gebaard - keihard geconfronteerd met de waarheid rond Pinkerton. Onteerd zit er voor haar niets anders op dan het pad van haar vader te kiezen.

In dit delicaat geishaportret hanteert Puccini een uiterst geraffineerde lyrische stijl. Hij verweeft op een subtiele manier authentieke Japanse muziek met zijn eigen verfijnde klankenfantasieën. Muhai Tang is de gedroomde dirigent om deze ragfijne partituur met alle zijn verwijzingen naar het Verre Oosten in de muziek tot leven te brengen. Karine Babajanyan - de Tosca van de Bregenzer Festspiele die onlangs door Opernglas werd geprezen als "een grote actrice die zich met haar en huid in haar rollen stort" - is Cio-Cio San. Zij alterneert met de jonge Koreaanse Yunah Lee. Pinkerton krijgt gestalte door dé Puccini tenor Mikhail Agafonov. Een opera die focust op een thema dat na al die jaren nog steeds brandend actueel is: http://www.vlaamseopera.be/Productions

Vlaamse opera opent seizoen met Bergs Wozzeck

De Vlaamse Opera start haar nieuwe seizoen op 19 september met een ontegensprekelijk meesterwerk uit de twintigste eeuw. Vlaming Guy Joosten regisseert een nieuwe productie van Alban Bergs indrukwekkende Wozzeck. Hij leidt daarbij een team van uitzonderlijke namen als de bariton Gabriel Suovanen als Wozzeck en de Zwitserse sopraan Noëmi Nadelmann. De Britse maestro en expert in hedendaagse muziek Martyn Brabbins leidt voor het eerst het Symfonisch Orkest en Koor van de Vlaamse Opera. Ook Koen Crucke keert terug naar de Vlaamse Opera in de rol van der Narr.

Aan de rand van de samenleving, in een soort van woestenij probeert Wozzeck (Gabriel Suovanen) een normaal leven te leiden met zijn vriendin Marie (Noëmi Nadelmann) en hun kind. Als soldaat knapt Wozzeck allerlei klusjes op voor De kapitein (Peter Bronder). Daarnaast is hij het proefkonijn voor allerlei medische experimenten, uitgevoerd door De dokter (Friedemann Röhlig). Die experimenten zullen Wozzeck tot de waanzin drijven. Als Marie een affaire begint met De tamboer-majoor (Aleš Briscein), slaan bij Wozzeck de stoppen door en komt hij terecht in een draaikolk die hem meesleept naar de afgrond.

De kapper Johann Christian Woyzeck (1780-1824) had wellicht nooit kunnen vermoeden dat zijn naam zou voortleven als een van de belangrijkste operatitels uit de vorige eeuw. Ware het niet dat hij op 3 juni 1821 een passionele moord pleegt op zijn vriendin Johanna Christiana Woost, een vrouw die vele mannen heeft en vooral in het legermilieu. Hoewel Woyzeck de diagnose krijgt van psychisch labiel persoon, wordt hij openbaar terechtgesteld op 27 augustus 1824 in Leipzig. Het vonnis zorgt voor controverse en opent het debat over toerekeningsvatbaarheid. De jonge geneeskundestudent George Büchner (1813-1837) volgt de zaak in verschillende tijdschriften. De zaak Woyzeck en andere passionele moorden inspireren hem tot het toneelstuk met dezelfde titel. Bij zijn dood op amper 23-jarige leeftijd is het stuk onafgewerkt.

Als Alban Berg in 1914 de Weense première van een bewerking van het manuscript bijwoont, wil hij er onmiddellijk een opera van maken. Hij creëert de eerste opera die zich niet laat beperken door tonaliteit en bewijst daarmee dat een atonale compositie de basis kan zijn voor een grote dramatische structuur. Voor de klassieke muziek betekent dit een enorme emancipatie. Berg schetst met zijn muziek het toenemende isolement van een man die door zijn omgeving als een outcast en psychopaat wordt gezien. De atonaliteit staat voor de gestoorde relatie tussen het individu en de maatschappij. Niettemin bevat de partituur vele tonale passages en klassieke vormen die de wereld rondom Wozzeck een schijn van normaliteit geven.

Toen Berg zijn partituur klaar had in 1920 beschouwden collega's en vrienden het als onuitvoerbaar omwille van de eisen aan het orkest en de solisten. Het zou nog vijf jaar duren eer het werk in een volledige scenische productie zijn première zou kennen, maar vanaf die eerste voorstelling was het publiek volledig in de ban van de opera en dit door de uiterst expressieve muziek die de psychologische achtergrond van de handeling ondersteunt. Tegenwoordig wordt Wozzeck gezien als één van de belangrijkste meesterwerken uit de 20ste eeuw. Symfonisch is de partituur ijzersterk en de bekende tussenspelen tussen de korte scènes zouden Benjamin Britten geïnspireerd hebben bij zijn Peter Grimes. Link: www.vlaamseopera.be

Jarige Vlaamse Opera geeft twee gratis concerten op 6 september

Op 6 september viert de Vlaamse Opera haar twintig jarig bestaan. Ook het Koor en Symfonisch orkest zijn dit jaar twintig jaar jong. Op zondag 6 september geven ze daarom maar liefst twee concerten. Om 11.30 ’s ochtends is er een gratis concert op het Sint-Jansplein in Antwerpen in het kader van het festival Klassiek in de stad. ’s Avonds om 20 uur volgt een jubileumconcert in de opera van Gent. Ook dit concert is volledig gratis. In Antwerpen is iedereen welkom, in Gent kan het publiek gratis kaartjes reserveren. Voor het grote publiek zal dit de eerste kennismaking worden met huisdirigent Yannis Pouspourikas als muzikaal leider van een concert. Het uitstekende werk dat hij het vorige seizoen leverde met het koor en orkest is door niemand onopgemerkt gebleven en werd internationaal geprezen.

In Antwerpen kan het feest niet beter samenvallen dan met de tweede editie van Klassiek in de Stad. Opnieuw start het klassieke muziekseizoen met gratis concerten en voorstellingen op zondag 6 september. Op het Sint-Jansplein geeft de Vlaamse Opera 's ochtends een gratis concert waarin het Koor en Symfonisch Orkest samen met Werner van Mechelen, Noëmi Nadelmann - ster uit Wozzeck - Thorsten Büttner al vooruitblikken naar het komende seizoen met hoogtepunten uit Candide, Jevgeni Onegin, Don Carlos, Le Villi en Madama Butterfly. Iedereen is welkom op het Sint-Jansplein. Er worden genoeg zitplaatsen voorzien of je kan je eigen stoeltje meebrengen. Het concert in Antwerpen zal gepresenteerd worden door Klara presentator Thomas Vanderveken.

's Avonds op dezelfde dag in de opera van Gent staan dezelfde operatitels op het programma maar hier krijgen de solisten gezelschap van bas Milcho Borovinov. Voor dit concert heb je wel een ticket nodig, dat gereserveerd kan worden bij de kassa van de Gentse opera. Het concert in Gent zal gepresenteerd worden door intendant Aviel Cahn. De concerten worden ook een vuurdoop voor Katarina Bradic die haar debuut bij de Vlaamse Opera zal maken. Deze Servische mezzosopraan maakt vanaf dit seizoen deel uit van het ensemble jonge zangers binnen de Vlaamse Opera.

Sommigen zullen misschien verbaasd zijn dat de Vlaamse Opera nog zo jong is, maar in 1988 kwam er een einde aan de Opera voor Vlaanderen en werd de Vlaamse Operastichting in de juiste statuten gegoten. De Vlaamse Opera, onder de artistieke leiding van Gerard Mortier, zoals we die nu kennen, werd toen een feit. Op 27 april 1989 gaf het vernieuwde Orkest haar eerste concert onder leiding van Rudolf Werthen in de Pacificatiezaal van het stadhuis in Gent. De mezzosopraan Agnes Baltsa was soliste en op het programma stond naast werk van Rossini ook de Derde Symfonie van Beethoven. Als eerste productie in Antwerpen stond Simon Boccanegra van Verdi op de affiche met José van Dam. Het was het begin van het huidige internationale succes van het huis. Hoog tijd voor feest. Link: http://www.vlaamseopera.be